Θα πούμε τα καλά και τα κακά από το χτεσινό ματς. Σε ένα κρύο από
πλευράς συνθηκών, αλλά θερμότατο από την παρουσία του κόσμου που έδωσε
φοβερό ρυθμό, ο Ολυμπιακός ανάγκασε τη Λαμποράλ των 82 πόντων ανά ματς
να μείνει στους 68. Παράλληλα όταν οι γηπεδούχοι βρήκαν ανοιχτό γήπεδο
ήταν απολαυστικοί, ενώ μετά από καιρό είδαμε φανερούς ρόλους στο
επιθετικό πλάνο του Ολυμπιακού. Με τον Σπανούλη στο παρκέ ή και χωρίς
τον αρχηγό του Θρύλου, οι Πειραιώτες μέχρι και το 35’ ήταν οργανωμένοι
ιδανικά στην επίθεση.
Πρώτο κακό; Ασχημη αμυντική λειτουργία και αδύναμη αντιμετώπιση στους παίκτες της Λαμποράλ που μεταφράστηκε σε εννιά πόντους παθητικό χωρίς κανένα αμυντικό φάουλ μέχρι το πέμπτο λεπτό. Αυτό γρήγορα αναγνώσθηκε, η άμυνα σκλήρυνε και μπήκε σε ρυθμούς… Ολυμπιακού το ματς.
Στο 100% αυτό λειτούργησε στη δεύτερη περίοδο. Ο κόσμος σε συνάρτηση με την μπασκετική τρέλα του Χάκετ και τα τρεχάματα του Στρόμπερι άλλαξαν το μομέντουμ της αναμέτρησης. Σε όλα αυτά προσθέστε πως ο Ολυμπιακός έκλεισε το ημίχρονο προηγούμενος 44-30, έχοντας επιχειρήσει 5 τρίποντα (ένα στο πλεκτό) και 24 δίποντα. Αλλαγή πλεύσης για τους «ερυθρόλευκους» που τελείωσαν το πρώτο μισό με 13 ασίστ, χτυπώντας τους Βάσκους στα αδύναμα πόδια των ψηλών τους. Κάπου εκεί διαμορφώθηκαν οι συνθήκες της εύκολης νίκης.
Οσα… κοψίματα δεν είχαμε δει από «τριάρια», τα είδαμε χτες. Από τον Στρόμπερι, στον Παπανικολάου και τον Παπαπέτρου, υπήρχε κίνηση από τα φόργουορντ του Θρύλου που εκμεταλλεύτηκαν κάθε πάσα για να σκοράρουν και να φθείρουν την άμυνα του Περάσοβιτς.
Το μοναδικό που με ενόχλησε στο τέλος ήταν το δίχως λόγο άγχος, σπαταλήθηκαν επιθέσεις και χάθηκε η διαφορά. Δεν υπήρχε καθαρό μυαλό και είτε θα σούταραν οι Πειραιώτες σε 10 δευτερόλεπτα ή στη λήξη των 24’’.
ΥΓ.: Είναι τουλάχιστον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ η ομάδα σου να προηγείται, να μένει μόλις ενάμισι λεπτό για το τέλος και κάποιοι να φεύγουν από το κλειστό. Ασέβεια προς τους παίκτες που έδωσαν και την ψυχή τους. Για την κίνηση; Αν είναι δυνατόν. Τόσα χρόνια δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.
ΥΓ.2: Οσο ανεβαίνει ο Παπανικολάου τόσο καλύτερη θα γίνεται αυτή η παρέα. Εχει δέσει με τον έτερο «Παπ» και αυτό το δίδυμο είναι το μέλλον του Ολυμπιακού και του ελληνικού μπάσκετ. Φοβερή ενέργεια με τους δύο στο παρκέ...
(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 05/03/2016)
Πρώτο κακό; Ασχημη αμυντική λειτουργία και αδύναμη αντιμετώπιση στους παίκτες της Λαμποράλ που μεταφράστηκε σε εννιά πόντους παθητικό χωρίς κανένα αμυντικό φάουλ μέχρι το πέμπτο λεπτό. Αυτό γρήγορα αναγνώσθηκε, η άμυνα σκλήρυνε και μπήκε σε ρυθμούς… Ολυμπιακού το ματς.
Στο 100% αυτό λειτούργησε στη δεύτερη περίοδο. Ο κόσμος σε συνάρτηση με την μπασκετική τρέλα του Χάκετ και τα τρεχάματα του Στρόμπερι άλλαξαν το μομέντουμ της αναμέτρησης. Σε όλα αυτά προσθέστε πως ο Ολυμπιακός έκλεισε το ημίχρονο προηγούμενος 44-30, έχοντας επιχειρήσει 5 τρίποντα (ένα στο πλεκτό) και 24 δίποντα. Αλλαγή πλεύσης για τους «ερυθρόλευκους» που τελείωσαν το πρώτο μισό με 13 ασίστ, χτυπώντας τους Βάσκους στα αδύναμα πόδια των ψηλών τους. Κάπου εκεί διαμορφώθηκαν οι συνθήκες της εύκολης νίκης.
Οσα… κοψίματα δεν είχαμε δει από «τριάρια», τα είδαμε χτες. Από τον Στρόμπερι, στον Παπανικολάου και τον Παπαπέτρου, υπήρχε κίνηση από τα φόργουορντ του Θρύλου που εκμεταλλεύτηκαν κάθε πάσα για να σκοράρουν και να φθείρουν την άμυνα του Περάσοβιτς.
Το μοναδικό που με ενόχλησε στο τέλος ήταν το δίχως λόγο άγχος, σπαταλήθηκαν επιθέσεις και χάθηκε η διαφορά. Δεν υπήρχε καθαρό μυαλό και είτε θα σούταραν οι Πειραιώτες σε 10 δευτερόλεπτα ή στη λήξη των 24’’.
ΥΓ.: Είναι τουλάχιστον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ η ομάδα σου να προηγείται, να μένει μόλις ενάμισι λεπτό για το τέλος και κάποιοι να φεύγουν από το κλειστό. Ασέβεια προς τους παίκτες που έδωσαν και την ψυχή τους. Για την κίνηση; Αν είναι δυνατόν. Τόσα χρόνια δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.
ΥΓ.2: Οσο ανεβαίνει ο Παπανικολάου τόσο καλύτερη θα γίνεται αυτή η παρέα. Εχει δέσει με τον έτερο «Παπ» και αυτό το δίδυμο είναι το μέλλον του Ολυμπιακού και του ελληνικού μπάσκετ. Φοβερή ενέργεια με τους δύο στο παρκέ...
(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 05/03/2016)
